Translate

poniedziałek, 3 marca 2014

8) Moje wiersze: Pojednanie

Pełnia miłości pobudza Boga
Do dzieła stwarzania na swoją chwałę
Nie pojmie tego zwykły arogant
Lecz człek pokorny widzi w Nim Skałę

Ojciec Przedwieczny w szlachetnym geście
Umieścił w Raju człowieka i zwierzę
(Na zawsze naukę z tego wynieście)
Świat pięknie złożył w zgrabnej syntezie

Wszystko co dobre i ludziom potrzebne
Adam i Ewa mogli tam znaleźć
Dla ciała wzmocnienia dary chwalebne
Dla swojej wiary znaczące detale

Brakło im jednak wyrazów szacunku
Dla Stwórcy swego i Pana przecież
Gdy szatan zwiódł ich - nie było ratunku
Bóg wydał wyrok - na zawsze zginiecie

Nadzieję jednak dał ich potomstwu
W śmierci Mesjasza śląc ocalenie
Zbawienia wiedzę dając po kąsku
Odpowiadając na liczne modlenie

Lat wiele mija od śmierci Chrystusa
Gdy ciało swoje na okup złożył
Pojmą to nawet na Wschodnich Prusach
Że wkrótce Bóg ludziom dług śmierci umorzy

Patrzymy tej chwili bardzo cierpliwie
Wiedząc że próżne to nie jest czekanie
Nasz Jah już niedługo pochyli się tkliwie
Na zawsze z sobą da pojednanie

 foto:www.jw.org

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz